على عليه السّلام فرمود : بنده‌اى را كه خداوند به دو دانش بخشيده است تحقير مكن زيرا خداوند به هنگام عطا كردن علم به وى ، او را كوچك به حساب نياورده است . 6 - حديثى است در اين زمينه ، از امام رضا عليه السّلام ، در بحار الانوار جلد 1 ، باب ثواب الهدايه و التّعليم ، بدين شرح : ( قال على بن موسى الرضا عليه السلام : ى قال للعابد يوم القيامهء ، نعم الرّجل كنت ، . همتك ذات نفسك ، و كيفت الن - اس مونيّك ، فادخل الجنّهء ، الّا انّ الفقيه من افاض على النّاس خيره و انقذهم من اعدائهم و وفرّ عليهم نعم جنان الله ، و حصل لهم رضوان الله تعالى و يقال لفقيه : يا ايّها الكافل لا يتام آل محمّد ، الهادى لضعفاء محبّيهم و مواليهم ، قف ، من اخذ عنك او تعلّم منك . فيقف ، فيدخل الجنّهء معه فئاما . حتّى قال : عشراؤهم الّذين اخذوا عنه علومه و اخذوا عمّن اخذ عنه و عمّن اخذ عنه الى يوم القيامهء . فانظروا كم فرق ما بين المنزلين . امام رضا عليه السّلام فرمود : روز قيامت به « عابد » گفته مىشود : تو مرد نيكى بودى ( ولى ) كوشش تو صرفاً براى ( نجات ) خودت بوده است و بار زندگيت بدوش مردم . بس ( اين كه ) به بهشت وارد شو ( ولى به تنهائى ) . امّا هشيار باش و ببين ، فقيهى كه خيرش را در ميان مردم جارى ساخته و آن‌ها را از شرّ دشمنانشان نجات بخشيده و نعمت‌هاى بهشت را بر آن‌ها فراوان و رضوان خدا را براى ايشان كسب كرده است ، ( اينك ) به دو گفته مىشود : اى سرپرست يتيمان آل محمّد ، اى راهنماى دوستداران مستضعف ، ائمه ( عليه السلام ) ، توقف كن تا شفاعت كنيم تمام كسانى را كه از تو كسب علم نموده‌اند پس از آن او مىايستد و گروه گروه از مردم با او داخل بهشت مىشوند . تا جائى كه معاشرين با او كه به طرق گوناگون تا بر پا شدن قيامت از او علم آموخته‌اند ( همگى به شفاعت او وارد بهشت مىشوند ) پس ببينيد بين دو منزلت ( عالم و عابد ) چقدر تفاوت است . منظور از يتيمان آل محمّد ناآشنايان به ائمهء اطهار ( عليهم السّلام ) مىباشند . چنان كه در حديثى از امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) چنين مىخوانيم : فضل كافِله يتيم آل محمّد ، المنقطع عن مواليه النّاشب فى رتبهء الجهل ، يخرجه من جهله و يوضح له ما اشتبه عليه ، على فضل كافل يتيم يطعمه و يسقيه ، كافضل الشمس على السهى : برترى كسى كه يتيمى از خاندان محمّد ( صلى الله عليه وآله و سلم ) . كه از امامانش جدا مانده و در سراشيبى نادانى قرار گرفته است سرپرستى مىكند و او را از نادانى مىرهاند و شبهات را برايش روشن مىسازد بر كسى كه يتيمى را سرپرستى مىكند و او را مىخوراند و مىنوشاند همچون برترى خورشيد بر ستاره سهى ( كه ستارهء بسيار كوچكى است ) . « 1 » .

--> ( 1 ) . به نقل از كتاب « كلمهء الامام الحسن ( عليه السلام ) ، صفحهء 83 » تأليف : شهيد سيّد حسن شيرازى . ترجمهء : عليرضا ميرزا محمّد .